Sztywność odnosi się do siły wymaganej, aby obiekt uległ jednostkowemu odkształceniu; elastyczność odnosi się do wielkości odkształcenia obiektu pod wpływem siły jednostkowej. Wyższa sztywność zmniejsza prawdopodobieństwo odkształcenia; większa elastyczność ułatwia deformację. Materiały o dobrej wytrzymałości są stosunkowo miękkie, mają większe wydłużenie przy zerwaniu i udarność, ale niższą twardość, wytrzymałość na rozciąganie i moduł sprężystości.
Jak widać z powyższego opisu, sztywność i wytrzymałość są przeciwieństwami, ale w przypadku modyfikowanych wyrobów z tworzyw sztucznych mogą być współzależne. Na przykład, gdy tworzywa sztuczne wzmocnione włóknem szklanym, podczas gdy ich sztywność wzrasta, ich wytrzymałość na rozciąganie i udarność może również wzrosnąć, tak jak w przypadku arkusza PP z włókna szklanego, arkusza GF PA6 i arkusza GF PEEK.
Jak poprawić wytrzymałość tworzyw sztucznych?
Testy wyrobów z tworzyw sztucznych wykazały, że poprawa wytrzymałości żywicy matrycy jest korzystna dla poprawy efektu hartowania wzmocnionego tworzywa sztucznego.
Istnieje wiele sposobów na zwiększenie wytrzymałości, takich jak zwiększenie masy cząsteczkowej żywicy matrycowej w celu zawężenia rozkładu masy cząsteczkowej lub kontrolowanie krystalizacji, krystaliczności, wielkości kryształów i postaci kryształów. Wytrzymałość.
Jak odróżnić powszechnie stosowane utwardzacze do tworzyw sztucznych?
Hartowanie elastomerów gumowych: EPR (monomer etylenowo-propylenowo-dienowy), EPDM (monomer etylenowo-propylenowo-dienowy), kauczuk butadienowy (BR), kauczuk naturalny (NR), kauczuk izobutylenowy (IBR), kauczuk nitrylowy (NBR) itp. nadają się do hartowania i modyfikacji wszystkich żywic plastikowych.
Hartowanie elastomerów termoplastycznych: SBS, SEBS, POE, TPO, TPV itp. są najczęściej stosowane do hartowania poliolefin lub żywic niepolarnych. W przypadku stosowania do wzmacniania poliestrów, poliamidów i innych polimerów zawierających polarne grupy funkcyjne, należy dodać kompatybilizatory.
Hartowanie kopolimeru rdzeń-powłoka i reaktywnego terpolimeru: ACR (akrylany), MBS (kopolimer akrylanu metylu, butadienu i styrenu), PTW (kopolimer etylenu, akrylanu butylu i metakrylanu glicydylu), E-MA-GMA (kopolimer etylenu, akrylanu metylu i metakrylanu glicydylu) itp.; stosowany głównie do hartowania tworzyw konstrukcyjnych i stopów polimerowych odpornych na wysokie temperatury.
Hartowanie mieszanek tworzyw sztucznych o wysokiej wytrzymałości: PP/PA, PP/ABS, PA/ABS, HIPS/PPO, PPS/PA, PC/A3S, PC/PBT itp.; technologia stopowania polimerów jest ważną metodą wytwarzania konstrukcyjnych tworzyw sztucznych o wysokiej wytrzymałości;
Inne metody hartowania obejmują hartowanie nanocząstkami (takimi jak nano-CaCO3) i hartowanie żywicą salinową (jonomer metalu DuPont).
