Sertlik, bir nesnenin birim deformasyona uğraması için gereken kuvveti ifade eder; esneklik, bir nesnenin birim kuvvet altında maruz kaldığı deformasyonun büyüklüğünü ifade eder. Daha yüksek sertlik deformasyon olasılığını azaltır; Daha yüksek esneklik deformasyonu kolaylaştırır. İyi tokluğa sahip malzemeler nispeten yumuşaktır; kopma ve darbe mukavemetinde daha yüksek uzamaya sahiptir, ancak sertlik, çekme mukavemeti ve çekme modülü daha düşüktür.
Yukarıdaki açıklamadan görülebileceği gibi sertlik ve tokluk birbirinin zıttıdır ancak modifiye edilmiş plastik ürünler için bunlar birbirine bağlı olabilir. Örneğin cam elyaf takviyeli plastiklerin sertliği artarken, Cam Elyaf PP Levha, GF PA6 Levha ve GF PEEK Levha gibi çekme mukavemetleri ve darbe mukavemetleri de artabilmektedir.
Plastiklerin Dayanıklılığı Nasıl Artırılır?
Plastik ürünler üzerinde yapılan testler, matris reçinesinin dayanıklılığının arttırılmasının, sertleştirilmiş plastiğin sertleştirme etkisinin iyileştirilmesi açısından faydalı olduğunu göstermiştir.
Moleküler ağırlık dağılımını daraltmak için matris reçinesinin moleküler ağırlığını arttırmak veya kristalleşmeyi, kristalliği, kristal boyutunu ve kristal formunu kontrol etmek gibi dayanıklılığı arttırmanın birçok yolu vardır. Dayanıklılık.
Plastikler için yaygın olarak kullanılan sertleştirici maddeleri nasıl ayırt edebiliriz?
Kauçuk elastomer sertleştirme: EPR (etilen propilen dien monomer), EPDM (etilen propilen dien monomer), bütadien kauçuk (BR), doğal kauçuk (NR), izobütilen kauçuk (IBR), nitril kauçuk (NBR), vb. tüm plastik reçinelerin sertleştirilmesi ve değiştirilmesi için uygundur.
Termoplastik elastomer sertleştirme: SBS, SEBS, POE, TPO, TPV vb. çoğunlukla poliolefinleri veya polar olmayan reçineleri sertleştirmek için kullanılır. Polyesterleri, poliamidleri ve polar fonksiyonel gruplar içeren diğer polimerleri sertleştirmek için kullanıldığında uyumlaştırıcıların eklenmesi gerekir.
Çekirdek-kabuk kopolimeri ve reaktif terpolimer sertleştirme: ACR (akrilatlar), MBS (metil akrilat-bütadien-stiren kopolimer), PTW (etilen-bütil akrilat-glisidil metakrilat kopolimer), E-MA-GMA (etilen-metil akrilat-glisidil metakrilat kopolimer), vb.; çoğunlukla mühendislik plastiklerinin ve yüksek sıcaklığa dayanıklı polimer alaşımlarının sertleştirilmesinde kullanılır.
Yüksek toklukta plastik karışımla sertleştirme: PP/PA, PP/ABS, PA/ABS, HIPS/PPO, PPS/PA, PC/A3S, PC/PBT, vb.; polimer alaşımlama teknolojisi, yüksek tokluğa sahip mühendislik plastiklerinin hazırlanmasında önemli bir yöntemdir;
Diğer sertleştirme yöntemleri arasında nanopartikül sertleştirme (nano-CaCO3 gibi) ve Salin reçinesi (DuPont metal iyonomer) sertleştirme yer alır.
